W oparciu o zasady wykrywania, domowe alarmy przeciwpożarowe (czujniki dymu) dzielą się głównie na typy fotoelektryczne i półprzewodnikowe (lub jonizacyjne). Fotoelektryczne czujki dymu działają w oparciu o zasadę rozpraszania optycznego i wykorzystują konstrukcję lekkiego labiryntu. Są wrażliwe na duże cząsteczki dymu powstające w wyniku tlących się pożarów, ale mogą powodować fałszywe alarmy z powodu pary wodnej i pyłu. Półprzewodnikowe czujki dymu działają w oparciu o zmiany przewodności materiałów półprzewodnikowych. Są bardziej wrażliwe na gazy palne i szybko reagują na otwarty ogień, ale mogą powodować fałszywe alarmy z powodu oparów kuchennych i alkoholu.
Przewodnik po wyborze scenerii domowej: w kuchniach zwykle uważa się, że detektory fotoelektryczne lub kompozytowe z podwójną{0}}technologią ograniczają liczbę fałszywych alarmów; alarmy fotoelektryczne są zwykle instalowane w sypialniach i salonach w celu wczesnego ostrzegania o tlących się pożarach; korytarze i klatki schodowe mogą służyć jako węzły połączenia całego-domu, wybierając czujki fotoelektryczne lub wielofunkcyjne-.
Instalacja, testowanie i konserwacja: Naciśnij przycisk testowy natychmiast po instalacji; co miesiąc przeprowadzaj test funkcjonalny; czyść wlot powietrza alarmu co sześć miesięcy; corocznie przeprowadzać symulowaną próbę dymu; wymień baterię natychmiast, gdy jest słaba; zaleca się wymianę całego alarmu co 10 lat.
Odpowiednie normy: Produkt musi być zgodny z krajowymi i międzynarodowymi normami bezpieczeństwa i wydajności, takimi jak amerykańska norma UL 217, krajowa norma przeciwpożarowa NFPA 72 oraz chińska norma GB 50166 „Konstrukcja i akceptacja automatycznych systemów sygnalizacji pożaru”.
